Shizzlemanizzleyo!

Oké, weirdest looking title ever maar dat moest wel aangezien ik niet meer tevreden ben, niet meer tevreden met wat ik doe op deze blog en vooral wat ik er niet mee doe. Ik ben mijn blog gestart vanuit het idee om mijn mening met jullie (wie je ook mag zijn) te delen over van alles en nog wat maar ik kom er gewoonweg niet toe. Waarom? Degene die mij kennen weten dat ik een enorme perfectionist ben. Klein voorbeeldje: als ik een opdracht moet maken voor eender wat moet het perfect ogen, de inhoud mag geen enkele fout bevatten en daardoor besteedt ik er TEVEEL tijd aan, maar écht teveel. Het is zelfs zo erg dat ik naar het einde toe begin te twijfelen aan mijzelf zoals is dit wel goed? Kan dit niet anders? Moet het niet zo? Werkelijk, op dat gebied lijk ik meer op flipper de dolfijn dan op alfred jadokus kwak, alhoewel ik wel graag die eerste ben hoor maar het frustreert, soms wou ik dat ik even alfred zou zijn!

Goed, genoeg gezeverd nu en laten we to-the-point zijn, een haast onmogelijke opdracht voor mij maar dat is nu even niet het onderwerp van deze post. Het onderwerp is namelijk: verandering! Inderdaad, ik verander mijn blog in iets wat ik eigenlijk al heel lang wil doen maar het gewoonweg niet deed uit schrik voor reacties van anderen en een gebrek aan zelfvertrouwen (de meeste van mijn vrienden denken dat ik veel zelfvertrouwen heb maar dat heb ik écht niet, ik heb ook zenuwen als ik moet spreken voor een groep, ik twijfel ook aan mijn gedrag en denk ook na over mijn daden en over degene die ik nog moet of ga stellen). Maar ik ben weeral eens aan het afwijken, ook één van mijn specialiteiten (ik moest even aan samson & gert denken hier dus ik dacht, ik zeg het liever zelf dan dit in de reacties te moeten lezen, als die er al komen natuurlijk, de onzekere die ik ben). Oké, ik weet het onderwerp nu maar wat bedoel je met verandering?

Ik wil mijn blog gebruiken voor het alledaagse… Amai das een duidelijk antwoord hé? Ik nuanceer het even (eerder een poging tot): doorheen mijn leven denk ik vaak na over talloze dingen zoals wat als ik niet in de scouts gegaan zou zijn? Wat denken mijn vrienden eigenlijk over mij en hoe zien zij mij? Bestaat god en waarom zou hij niet bestaan? Waarom is het leven zo moeilijk bij momenten? Waarom ben ik zo’n criticus bij alles wat ik doe? Je hebt het misschien al gemerkt maar ik denk meer na dan ik eigenlijk praat en dat is nu net mijn probleem. Soms denk ik bij mezelf van: wow, nu heb je eigenlijk wel iets interessants gedacht maar de volgende dag herinner ik het mij zelfs niet meer of anders gezegd wat zouden anderen hier eigenlijk van denken. Het moet eruit gewoon, ik kan het niet langer in mijn brein laten rondslingeren, hetgeen ik de voorbije jaren (lees: jaren!) wel gedaan heb. Ikzelf heb gewoon nood aan een uitlaatklep, ik wil mijn gedachten en belevenissen herlezen, erover nadenken en verder mijmeren zoals ik eigenlijk al doe maar ik wil het niet langer voor mezelf houden. Ik ben het gewoon zo beu om mijn gedachten en belevenissen aan niemand te kunnen vertellen, ik wil het kwijt en hier weet ik dat het wel door iemand gelezen zal worden en ik wil ook dat het gelezen wordt zodat erover nagedacht en gepraat kan worden. Ik wil anderen (en mijzelf) een kijk gunnen op mijzelf, mijn gedachten, mijn leven en alles wat er rond hangt.

Maar wat ik vooral wil doen is mijzelf kunnen zijn. Ik heb het gevoel dat ik dit met deze blog niet écht gekund heb, het was te professioneel en dat wil ik niet. De thema’s vond ik wel leuk maar het was elke keer weer een opgave om iets te schrijven terwijl ik er plezier aan wil beleven. Achteraf vond ik mijn posts wel mooi maar ik wil plezier tijdens het schrijven ervan, daarom schrijf je toch, nee?  Ik wil mijn gedachten laten vloeien, ik wil niet elke letter dubbelchecken op eventuele spellingsfouten, zinsconstructies (herlezen kan maar in een snel tempo, als je begrijpt wat ik bedoel), enz. Daarom maak ik ook een eind aan de blog van vroeger, de blog die jij eigenlijk al gewoon was (zoniet, des te beter). Misschien zal de nieuwe blog jou niet interesseren en misschien vind je het zelfs slecht maar eigenlijk ga ik mij daar niets van aantrekken (oké, ik lieg nu wel een beetje maar ik bedoel maar dat ik mijn blog niet moet aanpassen aan de lezers ervan, ik moet dingen schrijven die ik wil schrijven en die ik graag schrijf, no more no less).

Wat dan met de oude posts? De oude posts ga ik niet verwijderen, het lijkt mij vooral zonde om dat te doen. Wat ik wel ga verwijderen zijn de categoriën. Oké, ze maken de dingen wat overzichtelijker maar mijn doel met mijn blog is veranderd nu en categoriën horen hier gewoonweg niet meer thuis (de tags ga ik wel behouden, dat vond ik wel handig). Ik wil mijn schrijfsels niet beperken tot een zekere categorie, ik wil mensen zelf laten interpreteren en de interpretatie niet voor hen maken. Maar volgens mij heb ik al veel te veel getypt ondertussen dus laat ik het even rusten. Wat ik wel nog even kwijt wil is dit: sommigen onder jullie twijfelen nu misschien aan de reden waarom ik dit doe, wel ik kan je zeggen: stop met twijfelen en check geregeld mijn blog. Vind je het uiteindelijk niet leuk dan is het niet jouw schuld maar ook niet de mijne. Lees alleen wat jijzelf leuk vindt en als ik toevallig iets schrijf wat jij ook leuk vindt om te lezen then so be it otherwise there is no point for you to stay here or to even comment the stuff.

Groeten, the new me & blog

PS: op spelling ga ik niet al teveel meer letten. Ja er zullen fouten in mijn posts staan en ja ik meng Engels met Nederlands, waarom? Because i like it en dus trek ik er mij niets van aan! (ohja, ik ga de blog ook nog in een nieuw jasje steken maar dat komt wel mettertijd)