Het lijkt mij vrij nutteloos om bij elke update van die pagina dit te gaan vermelden in een post. De post zou dan uit 1 zin bestaan ofzo… En aangezien ik deze hoogst nuttige post al kunnen rekken heb tot 9 zinnen is deze post toch ietsje minder nutteloos dan een post over een update van “The laundry list” wat op zich nutteloos zou zijn als ik dat zou doen maar nu val ik in herhaling (kan het nog verwarrender eigenlijk…).

Maar goed, ik verwijs je door naar… The laundry list!

Goed, genoeg gezeverd nu en laten we to-the-point zijn, een haast onmogelijke opdracht voor mij maar dat is nu even niet het onderwerp van deze post. Het onderwerp is namelijk: verandering! Inderdaad, ik verander mijn blog in iets wat ik eigenlijk al heel lang wil doen maar het gewoonweg niet deed uit schrik voor reacties van anderen en een gebrek aan zelfvertrouwen (de meeste van mijn vrienden denken dat ik veel zelfvertrouwen heb maar dat heb ik écht niet, ik heb ook zenuwen als ik moet spreken voor een groep, ik twijfel ook aan mijn gedrag en denk ook na over mijn daden en over degene die ik nog moet of ga stellen). Maar ik ben weeral eens aan het afwijken, ook één van mijn specialiteiten (ik moest even aan samson & gert denken hier dus ik dacht, ik zeg het liever zelf dan dit in de reacties te moeten lezen, als die er al komen natuurlijk, de onzekere die ik ben). Oké, ik weet het onderwerp nu maar wat bedoel je met verandering?

Ik wil mijn blog gebruiken voor het alledaagse… Amai das een duidelijk antwoord hé? Ik nuanceer het even (eerder een poging tot): doorheen mijn leven denk ik vaak na over talloze dingen zoals wat als ik niet in de scouts gegaan zou zijn? Wat denken mijn vrienden eigenlijk over mij en hoe zien zij mij? Bestaat god en waarom zou hij niet bestaan? Waarom is het leven zo moeilijk bij momenten? Waarom ben ik zo’n criticus bij alles wat ik doe? Je hebt het misschien al gemerkt maar ik denk meer na dan ik eigenlijk praat en dat is nu net mijn probleem. Soms denk ik bij mezelf van: wow, nu heb je eigenlijk wel iets interessants gedacht maar de volgende dag herinner ik het mij zelfs niet meer of anders gezegd wat zouden anderen hier eigenlijk van denken. Het moet eruit gewoon, ik kan het niet langer in mijn brein laten rondslingeren, hetgeen ik de voorbije jaren (lees: jaren!) wel gedaan heb. Ikzelf heb gewoon nood aan een uitlaatklep, ik wil mijn gedachten en belevenissen herlezen, erover nadenken en verder mijmeren zoals ik eigenlijk al doe maar ik wil het niet langer voor mezelf houden. Ik ben het gewoon zo beu om mijn gedachten en belevenissen aan niemand te kunnen vertellen, ik wil het kwijt en hier weet ik dat het wel door iemand gelezen zal worden en ik wil ook dat het gelezen wordt zodat erover nagedacht en gepraat kan worden. Ik wil anderen (en mijzelf) een kijk gunnen op mijzelf, mijn gedachten, mijn leven en alles wat er rond hangt.

Maar wat ik vooral wil doen is mijzelf kunnen zijn. Ik heb het gevoel dat ik dit met deze blog niet écht gekund heb, het was te professioneel en dat wil ik niet. De thema’s vond ik wel leuk maar het was elke keer weer een opgave om iets te schrijven terwijl ik er plezier aan wil beleven. Achteraf vond ik mijn posts wel mooi maar ik wil plezier tijdens het schrijven ervan, daarom schrijf je toch, nee?  Ik wil mijn gedachten laten vloeien, ik wil niet elke letter dubbelchecken op eventuele spellingsfouten, zinsconstructies (herlezen kan maar in een snel tempo, als je begrijpt wat ik bedoel), enz. Daarom maak ik ook een eind aan de blog van vroeger, de blog die jij eigenlijk al gewoon was (zoniet, des te beter). Misschien zal de nieuwe blog jou niet interesseren en misschien vind je het zelfs slecht maar eigenlijk ga ik mij daar niets van aantrekken (oké, ik lieg nu wel een beetje maar ik bedoel maar dat ik mijn blog niet moet aanpassen aan de lezers ervan, ik moet dingen schrijven die ik wil schrijven en die ik graag schrijf, no more no less).

Wat dan met de oude posts? De oude posts ga ik niet verwijderen, het lijkt mij vooral zonde om dat te doen. Wat ik wel ga verwijderen zijn de categoriën. Oké, ze maken de dingen wat overzichtelijker maar mijn doel met mijn blog is veranderd nu en categoriën horen hier gewoonweg niet meer thuis (de tags ga ik wel behouden, dat vond ik wel handig). Ik wil mijn schrijfsels niet beperken tot een zekere categorie, ik wil mensen zelf laten interpreteren en de interpretatie niet voor hen maken. Maar volgens mij heb ik al veel te veel getypt ondertussen dus laat ik het even rusten. Wat ik wel nog even kwijt wil is dit: sommigen onder jullie twijfelen nu misschien aan de reden waarom ik dit doe, wel ik kan je zeggen: stop met twijfelen en check geregeld mijn blog. Vind je het uiteindelijk niet leuk dan is het niet jouw schuld maar ook niet de mijne. Lees alleen wat jijzelf leuk vindt en als ik toevallig iets schrijf wat jij ook leuk vindt om te lezen then so be it otherwise there is no point for you to stay here or to even comment the stuff.

Groeten, the new me & blog

PS: op spelling ga ik niet al teveel meer letten. Ja er zullen fouten in mijn posts staan en ja ik meng Engels met Nederlands, waarom? Because i like it en dus trek ik er mij niets van aan! (ohja, ik ga de blog ook nog in een nieuw jasje steken maar dat komt wel mettertijd)

Het prille begin:

Het prille begin van wat een mooie hobby werd. Meer uitleg hoeft dit dan ook niet behalve misschien het feit dat het een heel karwei was om dit kleine stukje grond om te ploegen. Nu snap ik waarom boeren dit machinaal doen

De tunnelserre was geboren:

Na lang zwoegen, afmeten en sleuren was de tunnelserre eindelijk af! Na een jaar staat ze er nog steeds en dat voor de kleine prijs van 37,50 euro, wat wil een mens nog meer? Momenteel wonen de ajuinen, sla's en radijzen erin en ze zijn wel tevreden denk ik. Het biedt hen ideale schutting tegen de wind, alleen de vogels komen hen af en toe storen maar die gaan snel terug weg als ze zien dat er niets te graaien valt. Zoals ik al eerder gezegd heb wou ik geen grotere serre dan deze omdat dit type van serre perfect bij mijn type van moestuin past(te). Ik wou de oogst beperken en vooral experimenteren met verschillende groenten (voornamelijk beginnersgroenten zoals radijzen, sla en op termijn ajuinen). Tot op heden heeft het mijn groenten heel goed bediend en meer moet dat niet zijn.

Het allereerste plantje een kleine week na het zaaien:

Een kleine week na het zaaien waarbij het van essentieel belang is om de grond goed vochtig te houden schoot het eerste radijsplantje uit de grond. Ik was zo fier dat ik er meteen een foto van trok en deze mocht dan ook niet ontbreken in dit overzicht. Het is altijd fijn om na het zaaien de eerste plantjes uit de grond te zien komen, het geeft een gevoel van voldoening na de dagen van voorbereiding. Het feit dat dit plantje het eerste was gaf ook wel een speciaal en deugddoend gevoel.

Hip hip hoera of moet ik hoerij zeggen?

Kort nadat het eerste radijsplantje uit de grond ontsproot volgden al snel de andere plantjes met als gevolg een hele rij van kleine plantjes naast elkaar. Het geeft wel een mooi beeld van hoe rechtlijnig ik zaai. Bovendien kan je op deze foto ook zien dat ik heel nauwkeurig en verzorgd tewerk ga, ik hou niet van rommeligheid in de moestuin, rommeligheid in mijn kamer, dat is dan weer iets anders natuurlijk.

De test met de sla:

Nadat mijn radijzen goed gelukt waren en bovendien gesmaakt werden door de oma, opa en vrienden was het tijd voor een nieuw experiment namelijk de sla. Ik begon met 2 à 3 zaadjes en een kleine week later was het zover, een klein slaplantje ontsproot uit de grond. Helaas heb ik hier geen foto van want ik heb alleen een foto getrokken van de ietwat volgroeide sla. Zoals je kan zien heb ik gekozen voor een kleinere slasoort, dit omdat ik niet hou van een al te grote sla (veel smaak gaat dan verloren vind ik). Klein en fijn, net zoals ik zou je eigenlijk kunnen zeggen. Het experiment was bij deze geslaagd en ik mocht al reikhalzend uitkijken naar het volgende seizoen van zaaien, bemesten, enz.!

Een jaar later…

We zijn inmiddels een jaar verder en ik ben al wat gevorderd in het zaaien, bemesten en onderhouden van mijn moestuin. Zoals je kan zien op de foto staan er momenteel 3 soorten groenten in mijn moestuin namelijk: ajuin, sla en radijzen (van links naar rechts). Na een seizoen van experimenteren kon ik mij aldus wagen aan de ajuinen. Als dat maar goed komt... De radijzen zijn inmiddels al geoogst maar daar zal je later nog foto's van te zien krijgen. Ik kan je alvast één ding verklappen: er zat een kanjer van een radijs tussen die je zeker nog te zien zal krijgen en ie was nog lekker ook!

En tot hier dit kort overzicht. Ik hoop dat je ervan genoten hebt. Als je nog vragen hebt of gewoon nog iets kwijt wilt dan mag je dit zoals altijd doen.

Het was 22.00u toen ik eindelijk kon neerploffen in de zachte zetels van filmzaal 9 in de Kinepolis te Gent. Aangezien er niemand was besloten we (een vriendin en ikzelf) om niet naar de genummerde zetels te kijken en we zetten ons bijgevolg in het middel van de filmzaal neer. Tot het volk plots begon toe te stromen waardoor we tot tweemaal toe ons hebben moeten verplaatsen. Uiteindelijk zaten we nog mooi in het midden maar iets meer naar de zijkant toe (mij maakt dat allemaal niet zoveel uit, zolang ik maar geen stijve nek krijg van naar onder of naar boven te moeten kijken).

Daar zat ik dan met mijn popcorn en cola. Inderdaad, ik ben een popcorn-eter. Sinds jaar en dag eigenlijk, ik eet altijd popcorn als ik naar de cinema ga. Gelukkig ga ik niet al te vaak, anders zou het snel resulteren in extra kilo’s (niet dat ik dik ben hoor, maar ik let wel op wat ik eet). Het was 22.30u en de film begon eindelijk namelijk: ‘Shutter Island’, een film waarvan ik de trailer al geruime tijd geleden heb gezien en waarvan ik wist: “die moet ik gezien hebben!”. Mijn wil geschiedde en ik zette mij comfortabel naar achteren om te genieten van de film.

Het verhaal:

Centraal in de film staat Teddy Daniels, een U.S. Marshal van beroep. Hij gaat op zoek naar een moordenares die ontsnapt is uit een instelling (= Shutter Island) voor geesteszieke criminelen. Shutter Island ligt midden in de zee op een eiland volledig afgesloten van de buitenwereld. Teddy krijgt tijdens zijn zoektocht hulp van een nieuwe partner namelijk Chuck. Teddy heeft deze specifieke opdracht aanvaardt omdat hij een vermoeden heeft dat er lobotomie (= toegepaste chirurgische operatie waarbij de verbinding van het voorhoofdsgedeelte van de hersenen en de rest van de hersenen en het zenuwstelsel door een insnijding bijna geheel wordt verbroken) uitgevoerd wordt op de meest gestoorde en gevaarlijke patiënten, waaronder de moordenaar van zijn vrouw Dolores. Tijdens zijn onderzoek stuit hij op heel wat vreemde zaken (Chuck die plots verdwijnt) en problemen (zoals hoofdpijn en nachtmerries).

De cast:

De rol van Teddy Daniels wordt vertolkt door niemand minder dan Leonardo Dicaprio (bekend van ‘Titanic’, Catch Me If You Can’ en ‘Blood Diamond’). Andere rollen zijn weggelegd voor Emily Mortimer, Mark Ruffalo (die de rol van Chuck voor zijn rekening neemt), Ben Kingsley, Michelle Williams (de weduwe van wijlen Heath Ledger), en ga zo maar door. De enige echte grote naam is dus Leonardo Dicaprio die, naar mijn bescheiden mening, een prachtprestatie neerzet in de film.

Leonardo Dicaprio als Teddy Daniels

Persoonlijke kijk:

Ik vond ‘Shutter Island’ een ijzersterke film met bovenal een zeer goed einde. De typische muziek paste perfect bij de film en zorgde ervoor dat het gehele plaatje met enkele kippenvel momenten klopte. Ik zat vaak op het puntje van men stoel (ik bedoel zetel) en dat is toch waar het bij een film om draait vind ik. Een film moet je van in het begin vastgrijpen en tot het einde vasthouden. Het duo Leonardo Dicaprio en Martin Scorsese (de regisseur van de film, onder meer befaamd voor de film ‘The Departed’) hebben opnieuw bewezen dat hun samenwerking leidt tot pareltjes in de filmindustrie. Ik heb er enorm van genoten en kon het naast de popcorn en cola best wel smaken. Meer van dit zou ik zo zeggen!

Trailer:

Om het af te leren nog enkele leuke weetjes (bron: Wikipedia):

• De film is de vierde samenwerking tussen Leonardo DiCaprio en regisseur Martin Scorsese. In 2002 werkten ze samen aan ‘Gangs of New York’, in 2004 aan ‘The Aviator’ en in 2006 aan ‘The Departed’.
• ‘Shutter Island’ is gebaseerd op het gelijknamige boek van auteur Dennis Lehane, die ook de romans ‘Mystic River’ en ‘Gone Baby Gone’ schreef. Die twee boeken werden verfilmd door respectievelijk Clint Eastwood en Ben Affleck.
• Tijdens de opnames van de film veranderde de titel in ‘Ashecliffe’ om uiteindelijk terug in ‘Shutter Island’ te veranderen.

Vive la Belgique!

Zoals je kan zien heb ik de evaluatie opgesplitst in positieve en negatieve punten om het toch ietwat overzichtelijk te houden. Veel leesplezier en laat gerust iets na in de comments als je nog verdere vragen of bedenken hebt.

+ Positief:

• Het project beperkte mijn tijd dat ik aan de pc besteedde dus in dit opzicht is het zeker geslaagd.
• Gedurende de week had ik enkel nog tijd voor mijn e-mails en facebook (oh ja, ik zit geregeld op facebook) te controleren.
• In het weekend heb ik 2 uur aan één stuk door aan mijn pc besteed omdat ik er zoveel zin in had (vroeger was dit uit pure gewoonte en niet uit zin)!

- Negatief:

• Gedurende de week had ik nog nauwelijks tijd om andere zaken te doen zoals fora bezoeken, filmpjes bekijken op youtube, enz. Dit stoorde mij wel enigszins maar het zorgde er wel voor dat ik meer uitkeek naar het weekend dan gewoonlijk.
• Door mijzelf een limiet op te leggen merkte ik dat ik mijn e-mails zo snel las dat ik ze op den duur maar half las omdat ik ook nog andere dingen wou doen in de beperkte tijd dat ik had.
• Ik kon mij heel moeilijk houden aan de opgelegde limiet gedurende de week. Het is mij vaak gelukt daar niet van, maar 1 uur is toch wel heel weinig (ik krijg gemiddeld 8 e-mails/dag).

Conclusies:

De limiet van 1 uur/dag in de week dat ik aan de pc mag besteden is te weinig. Ik merkte dat ik sneller door mijn e-mails ging zodat ik nog wat kon surfen op de diverse fora waar ik actief lid van ben. Daarom heb ik besloten om de limiet met een halfuurtje te verlengen. Hierdoor kan ik mijn e-mails op mijn gemak lezen en nog wat fora bezoeken. Een ideaal compromis dus!

De limiet gedurende het weekend is méér dan genoeg maar ik merkte wel dat de tijd sneller ging dan gewoonlijk. De oorzaak hiervan is dat ik mij terug amuseerde en niet uit pure gewoonte aan de pc ging zitten zonder iets te doen (zoals een spelletje spelen bijvoorbeeld).

Kortom, ik ben heel tevreden en ga verder met dit project. Het houdt mijn pc-gedrag onder controle en ik amuseer mij terug, meer moet dat niet zijn.

1. Studeren is saai, er zijn altijd wel leukere dingen om te doen. Enkele voorbeelden: naar televisie kijken, op het internet surfen, spelletjes spelen, ja zelfs doelloos voor je uit zitten staren kan leuker zijn dan die saaie stoffige cursussen bij de hand te nemen. Kortom, de eerste oorzaak waarom ik niet studeer is gevonden.
2. Nauwelijks of bitter weinig discipline voor mezelf. Ik kan mij uren bezighouden met nutteloze dingen terwijl ik besef: “nu ga ik toch eens moeten beginnen”. Het concrete probleem is dat ik altijd wel iets vind om mij mee bezig te houden, terwijl ik eigenlijk moet zeggen tegen mijzelf: “en nu gaan we eens grondig de cursus lezen”. Als ik dan begonnen ben is na 10 minuten de concentratie weg en ben ik al met iets anders bezig.
3. Overmatig pc-gebruik. Ik heb eens de voorbije week gelet op het aantal uren dat ik aan de pc zit. Ik ben enorm verschoten! Ik kwam namelijk aan  ongeveer 42 uur, dat is een gemiddelde van 6 uur per dag. Het is vakantie natuurlijk maar toch is dit vrij veel denk ik en compleet overbodig. Tijdens de schoolweken kan je deze uren delen door 2 aangezien ik dan maar half de tijd heb die ik nu heb. Dat is nog altijd 3 uur per dag en is vrij veel denk ik.

De hoogste tijd dus om hier iets aan te doen! Ik dacht enkele uren na en kwam op het idee om mijzelf een aantal restricties op het gebied van pc-gebruik op te leggen. Een project als het ware waarbij ik een aantal zaken wel/niet mag doen als ik dit project tot een goed einde wil brengen. Nu, wat houdt het project in?

Project NoPc

Het project heet NoPc, de naam zegt het eigenlijk al zelf alhoewel dat misschien iets te kort door de bocht is. De bedoeling van het project is mijn overmatig pc-gebruik te verminderen. Momenteel spendeer ik elke dag ongeveer 6 uur tijd aan pc-gebruik. Tijdens de schoolweken is dit ongeveer 3 uur. Dit verminderen lijkt vrij gemakkelijk maar dat is het niet aangezien ik ook  op de pc moet werken schoolsgewijs en daarom heb ik volgende regelingen getroffen die het project meer kans op slagen geven (gemakkelijkheidshalve heb ik dit opgesplitst in ‘tijdens de vakantie’ en ‘schoolweken’):

“Tijdens de vakantie en het weekend”

Aangezien ik tijdens de vakantie heel wat meer vrije tijd heb is de maximumduur van pc-gebruik 3uur per dag. Dit is meer dan genoeg om van alles en nog wat te doen die niets te maken hebben met school. Het zorgt er ook voor dat ik mij tijdens de vakantie en het weekend ook kan bezighouden met andere dingen zoals boeken lezen, tuinieren, sporten, enz.

“Tijdens de schooldagen”

Een schoolweek bestaat uit 5 dagen met 2 vrije dagen (= weekend). De bedoeling is om de maximumduur tot 1 uur per dag te beperken. Hierdoor krijg ik opnieuw meer tijd voor andere zaken en ik hoop dat dit mij aan het studeren zal krijgen.

De bovenstaande regelingen zijn gemakkelijk en eenduidig alhoewel pc-gebruik natuurlijk heel ruim kan zijn. Om dit duidelijk te maken voor mijzelf en voor jullie lezers heb ik ook hier een uitvoerige regeling rond getroffen die mij moet beletten om ‘vals’ te spelen:

Pc-gebruik

Onder pc-gebruik wordt alles verstaan dat met de pc te maken heeft. Dit omvat onder meer surfen op het internet, spelletjes spelen, films bekijken, enz. Alles wat je dus kunt doen met een pc is pc-gebruik. Let wel dat ik voor pc-gebruik 1 grote uitzondering maak en dat is namelijk schoolgerelateerd pc-gebruik. Ik moet namelijk heel wat schoolwerk verrichten via de pc en ik heb besloten om dat niet op te nemen in mijn pc-gebruiksduur. Deze restricties zouden anders niet haalbaar zijn en zou zelfs kunnen leiden tot slechte resultaten van mijn schoolwerk. De bedoeling van het project is namelijk om mijn vrije tijd minder te spenderen aan de pc en niet mijn schoolgerelateerde tijd.

Hoe?

Om dit project te doen slagen heb ik een speciaal programma gedownload (zie: http://users.skynet.be/aginfo/wekker.htm) dat ervoor zorgt dat ik de maximumduur niet overschrijd. Het enige wat ik hiervoor moet doen is mijn laptop aanzetten en vervolgens het programma instellen. Het programma fungeert vervolgens als een wekker en laat mij weten wanneer de maximumduur is overschreden. Je kan dit ook doen m.b.h.v. een eierwekker natuurlijk maar ik vond dit programma iets handiger en minder irritant (je kan bijvoorbeeld je favoriete liedje instellen als alarmsignaal).

Het resultaat

Of deze methode zal leiden tot een vermindering van mijn pc-gebruik weet ik uiteraard nog niet. Ik denk alleszins dat het één van de methodes kan zijn om mijn overmatig pc-gebruik te verminderen. Ik heb natuurlijk alles zelf in de hand en dat lijkt mij ook een extra uitdaging. Hierdoor werk ik bovendien aan mijn zelfdiscipline. Op termijn hoop ik de wekker te kunnen verwijderen maar ik denk dat een hulpmiddeltje meer dan welkom is op dit moment.

Volgende week zal ik al een bericht posten of deze methode werkt of niet. Alsook mijn bevindingen en eventuele kritiek op deze methode.

Over & out!

Het is alweer een ruime maand geleden dat ik nog eens een bericht nagelaten heb en dit heeft maar één enkele reden: “ik heb het te druk!”. Iets te druk zelfs. Met wat ben je dan in godsnaam bezig zeg je? Groepswerken (studies),  fitness (2 maal in de week), scouts (een eetfestijn voorbereiden vergt heel wat werk), buitenlandse stage voorbereiden en ga zo maar door.

Hierdoor ben ik genoodzaakt om mijn blogkriebels even opzij te zetten, maar geen nood, volgende maand ben ik volledig terug! Dat hoop ik tenminste.

Tot gauw!

Hieronder het resultaat (eerste keer dat ik dit doe):

Vogels

Zoevend, vrij in de lucht
op zoek naar een vrije zucht
allen op één rij
de noorderzon nabij

Kort, maar toch zo veelzeggend…

Auschwitz-Birkenau is jullie waarschijnlijk wel bekend van wereldoorlog II, maar veel meer dan het feit dat het een vernietigings- en concentratiekamp was waar miljoenen mensen zijn vermoord of vergast liever, weten we er niet over. Auschwitz-Birkenau werd destijds opgezet door nazi-Duitsland (derde/duizendjarige rijk) nabij de Poolse stad Auschwitz (vandaar ook de naam van het kamp). Er werden ongeveer 1,3 miljoen mensen naar gedeporteerd, waarvan er ongeveer 1,1 miljoen om het leven zijn gekomen. Dit waren merendeels joden, maar ook andere etnische culturele minderheden en politieke gevangenen zijn in dergelijke kampen gestorven. Kampen? Inderdaad, voor en tijdens wereldoorlog II heeft nazi-Duitsland verschillende vernietigings- en concentratiekampen op verschillende plaatsen in Europa opgezet. Al deze kampen worden trouwens onder dezelfde noemer geplaatst namelijk Auschwitz (Auschwitz-Birkenau kan je het best omschrijven als “het grootste kamp”).

De reden voor de bouw van dit kamp kwam door het feit dat de Poolse cellen overvol zaten en men had dus nieuwe plaatsen nodig om dat groeiend aantal aan Poolse gevangen op te vangen (de aanval op Polen in 1939 wordt trouwens beschouwd als het begin van de tweede wereldoorlog). De opdracht voor de bouw van dit kamp werd trouwens gegeven door de, na Hitler, hoofdverantwoordelijke van de holocaust/shoa(h) (systematische Jodenvervolging) namelijk Heinrich Himmler. Aanvankelijk zou het kamp plaats moeten bieden aan 10.000 personen.

De cynische spreuk "Arbeit macht frei" aan de ingang van Auschwitz

Wat velen trouwens niet weten is dat Auschwitz eigenlijk uit 3 kampen bestond: Stammlager, Birkenau en Monowitz. Stammlager (Auschwitz I) was het eerste kamp en werd officieel geopend in 1940 als gevangenkamp, maar deed later dienst als een administratief centrum. In Stammlager werden naar schatting 70.000 mensen om het leven gebracht, voornamelijk Poolse intellectuelen en Russische krijgsgevangen. Van alle kampen heeft Stammlager de bekendste toegangspoort (die trouwens onlangs gestolen werd, maar dan later werd teruggevonden). Boven de ingang hangt namelijk de cynische spreuk: “Arbeit macht frei”, een spreuk die bij het zeggen ervan meteen doet terugdenken aan wereldoorlog II.

(Auschwitz-) Birkenau, ook wel Auschwitz II genoemd was het vernietigingskamp. Dit is trouwens het kamp waaraan de meeste mensen denken als ze ‘Auschwitz’ horen. Het werd in 1942 officieel geopend. In dit kamp werden buiten Joden, Sinti en Roma (de twee laatste zijn nomadenstammen) ook veel gewone burgers, waaronder zo’n 40.000 Vlaamse arbeiders en bedienen (werkweigeraars), gevangen gehouden. Het kamp bood ruimte aan ongeveer 100.000 gevangenen. Het hele kamp was verdeeld in verschillende sectoren die op zich bestonden uit verschillende velden en die bovendien net zoals het gehele kamp werd afgezet met prikkeldraad die onder stroom stond. Veel gevangen hebben via deze weg trouwens zelfmoord gepleegd. Het hoofddoel van Birkenau was de massavernietiging (die van start gegaan is in het voorjaar van 1942), hiervoor waren er vier gaskamers met bijhorende crematoria aanwezig.

Gaskamer in Auschwitz II (Birkenau)

Monowitz (Auschwitz III), was officieel een subkamp, maar vanwege de grootte werd het ook gezien als één van de grote kampen van Auschwitz. Monowitz was het werkkamp, waar bedrijven zoals IG Farben (chemisch) en Krupp Stahl (technologie) vestigingen hadden. Hoewel Monowitz geen vernietigingskamp was had het wel een opvallend hoog sterftecijfer. Dit kwam hoofdzakelijk doordat het gevangenenziekenhuis in erbarmelijke staat was en men weigerde om hierin te investeren. Omwille van het gebrek aan medische verzorging zijn dan ook heel wat werkmensen gestorven.

Op 27 januari 1945 arriveerde het Rode Leger (Rode Arbeiders- en Boerenleger ) in Auschwitz. Daar aangekomen vonden ze ongeveer 7.500 uitgeputte en doodzieke gevangenen. Bij de bevrijding van de stad kwamen ongeveer 230 Russische soldaten om het leven.

Ook vandaag werd de dag herdacht door o.a. de Amerikaanse president Barack Obama en de Poolse eerste minister Donald Tusk. In 2005 werd namelijk 27 januari door de Verenigde Naties uitgeroepen als de Internationale Dag ter Nagedachtenis van de Slachtoffers van de Holocaust. Laat ik bij deze, ter nagedachtenis, dit bericht als eerbetoon aan de slachtoffers van de Holocaust beschouwen.

Het ga jullie goed…

]]> http://nicolasvp.wordpress.com/2010/01/27/herdenking-auschwitz-birkenau/feed/ 0 nicolasvp Hekwerk Auschwitz Gaskamer te Auschwitz II